UYGULANAN ÜLKELER VE YASALAR *
AFRİKA
Benin (17% , 2.tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Burkina Faso (71.6% , 2.tip)
2006 yılında onaylanan Maputo Protokolüyle* uygulanması yasak hale geldi.
*Maputo protokolü bir Afrika sözleşmesidir. İnsan hakları ve kadın haklarıyla,kadın haklarının insan haklarında ki konumu konuludur. Kadın haklarını garanti altına alır.Uygulama protokol gereğince yasadışıdır.
Cameroon (20% , 1. Ve 2. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Central African Republic (43.4% , 1. Ve 2. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Chad (60% , 2. Ve 3. tip)
2001 de kabul edilen yasayla beraber, uygulama tamamen yasadışı olmuştur.
Côte d'Ivoire (44.5% , 2. tip)
18 Aralık 1998 de kabul edilen yasaya göre, Doktor haricinde bilinçsiz biri tarafından uygulanması durumunda beş yıla kadar hapis cezası ve 576 ile 3200 dolar arasında para cezası uygulaması mevcuttur. Ölümle sonuçlanan bir uygulamanın cezası ise beş yıldan yirmi yıla kadar doktorluktan uzaklaştırılma cezasıdır.
Democratic Republic of the Congo (5% , 2. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Djibouti (90–98% , 2. Ve 3. tip)
Nisan 1995 ten itibaren uygulama tamamen yasadışı olmuştu. Penal Code’un* 333. Makalesi uyarınca, uygulamayı gerçekleştiren herhangi bir kişi beş yıl hapis cezasına ve 5600 dolar para cezasına çarptırılıyordu.Ülke 2005 yılında tamamen Maputo Protokolünü kabul etmiştir.
*Penal Code,anayasa derlemesidir.
Egypt (78–97% , 1. 2. Ve 3. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Eritrea (90% , 1. 2. Ve 3. tip)
Ülke,2007 yılından itibaren,uygulamayı ve bu uygulamaya dair her şeyi tamamen yasadışı kabul etmiştir.
Ethiopia (69.7%–94.5% , 1. 2. 3. Ve 4. tip)
Uygulama ülkede hala devam ediyor.Herhangi bir kadının uygulamaya yönelik açtığı herhangi bir dava dökümanına dahi rastlanmıyor.Ülkede herhangi bir grup,örgüt ya da organizasyonun kadınları koruma amaçlı olarak uygulamaya karşı çıktığı da bilinmiyor.
Gambia (80 - 90% , 1. 2. 3. Ve 4. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Ghana (30% , 1. 2. Ve 3. tip)
1989 da Başkan Rawlings tarafından uygulamaya karşı resmi işlemler başlatılmıştı.Ghana yasalarına göre insan sağlığına yönelik acı verici/uygun olmayan ve sağlıksız uygulamalar yapılması yasak.(Ceza yasalarının 39. Maddesine göre). Ülke 2007 yılında tamamen Maputo Protokolünü kabul etmiştir.
Guinea (98.6% , 1. 2. Ve 3. tip)
Guinea Penal Code’un 265. Makalesine göre,uygulama kesinlikle yasadışıdır.Guinea de 2003 yılında Maputo Protokolünü imzalamış ancak henüz kesin olarak uygulamaya geçirmemiştir.
Guinea-Bissau (50% , bilgi yok)
Uygulama hala devam ediyor.
Kenya (34% , 1. 2. Ve 3. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Liberia (60% , 2. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Mali (92% , 1. 2. Ve 3. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Mauritania (71% , 1. Ve 2. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Niger (5% , 2. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Nigeria (25.1% , 1. 2. Ve 3. tip)
Ülkede uygulamaya yönelik herhangi bir yasa bulunmuyordu.Ancak yasalarda düzenleme yapılarak 34(1)(a) , ’hiçbir kişi insanlık dışı, ilkel uygulama ve davranışlara maruz kalamaz’ maddesini kabul ederek,uygulamanın engellenmesi sağlanmıştır.Ülke,2005 yılında tamamen Maputo Protokolünü kabul etmiştir.
Republic of the Congo (5% , 2.tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Senegal (20 - 30% , 2. Ve 3. tip)
1999 ocak ayında,başkan Diouf’un çalışmalarıyla kabul edilen yeni yasayla beraber uygulama tamamen yasadışı hale gelmişti. Senegal 2005 yılında tamamen Maputo Protokolünü kabul etmiştir.
Sierra Leone (90% , 2. tip)
Uygulama hala devam ediyor.
Somalia (95 % , 1. Ve 3. tip)
1999 yılında parlemento tarafından düzenlemeler yapılarak uygulama tamamen yasadışı hale gelmiş olsa bile,uygulamanın hala bazı kişilerce yapıldığı görülmektedir.
Sudan (91% , 1. 2. Ve 3. tip)
Sudan 1946 da uygulamayı ilk yasadışı kabul eden devlet olmuş olsa da,Uygulamayı kesinlikle önleyecek herhangi bir yasası bulunmamaktadır. Sudan haziran 2008 de Maputo Protokol’ünü imzalamış olsa da, halen Afrika Birliği’ne protokolü kesin olarak kabul ettiğine dair herhangi bir onay teminatı göstermemiştir.
Tanzania (17.6% , 2. Ve 3. tip)
Ülkede,uygulamayı gerçekleştirenlere 5 ile 15 yıl arasında hapis cezası ya da yaklaşık 250 dolar para cezası kesilmektedir. Tanzanya ,2007 yılında tamamen Maputo Protokolü’nü kabul etmiştir.
Togo (50% , 2. tip)
30 ocak 1998 den itibaren uygulama tamamen yasadışı kabul edilmiştir.Uygulamayı gerçekleştirenlere,2 ay ile 10 yıl arasında hapis cezası ve 160 dolar ile 1600 dolar arasında para cezası uygulanmaktadır.Uygulamanın yapılacağını bilip te,yerel otoriteyi bilgilendirmeyen kişilere ise,1 ay ile 1 yıl arası hapis cezası ve 32 dolar ile 800 dolar arası para cezası uygulanmaktadır. Togo 2005 yılında tamamen Maputo Protokolü’nü kabul etmiştir.
Uganda (<5% , 1. Ve 2. tip)
Son dönemde uygulama yasadışı hale gelmiştir.Kanuna göre,uygulamayı yapan kişi 10 yıl hapis cezasına çarptırılır. Uganda 2003 yılında Maputo Protokolü’nü imzalamış olsa da,kadın hakları koruyucu ve savunucularından aldığı çağrı ve tepkilere rağmen,halen Protokolü uygulamaya geçirmemiştir.
MERKEZ ASYA
Tajikistan (Bilgi mevcut değil.)
Ülkede uygulamanın yapıldığı biliniyor.
BATI ASYA
Chechnya (Bilgi mevcut değil.)
Ülkede uygulamanın yapıldığı biliniyor.
Daghestan (Bilgi mevcut değil.)
Ülkede uygulamanın yapıldığı biliniyor.
Ingushetia (Bilgi mevcut değil.)
Ülkede uygulamanın yapıldığı biliniyor.
GÜNEYDOĞU ASYA
Indonesia (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok. 1. Ve 4. tip)
2006 yılında uygulama hükümet tarafından yasaklanmıştır.Uygulama Endonezya Ulema Konseyi’nin tüm desteğine rağmen yasaklanabilmiştir.
Malaysia (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok. 4. tip)
Uygulamanın yapıldığına dair kanıtlar bulunsa bile,uygulamaya dair yasal herhangi bir kanıt bulunmamaktadır.
YAKIN – ORTA DOĞU
Afghanistan (Bilgi mevcut değil.)
Afganistanda uygulamanın varlığı biliniyor.
Iran (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
Batı ve Güney İran’da uygulamanın yapıldığı biliniyor.
Iraq, Iraqi Kurdistan (72.7% , 1. Ve 2. tip)
Irak Kürdistan bölgesinde uygulamaya dair önleyici/yasaklayıcı herhangi bir yasa bulunmamaktadır,fakat 2007 yılında uygulamanın engellenmesine yönelik parlementoda yasalar düzenlenmiş ancak yürürlüğe konulmamış/yasalaştırılmamıştır.
Jordan (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
Jordanda uygulamanın varlığı biliniyor.
Oman (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
Uygulamanın Omanda oldukça yaygın olduğu biliniyor.
Pakistan (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
Uygulamanın pakistanda oldukça yaygın olduğu biliniyor.
Palestinian territories (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
Uygulamanın filistinde yaygın olduğu biliniyor.
Saudi-Arabia (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
Uygulamanın,kuzey bölgede yaygın olduğu biliniyor.
Syria (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
İspat ve Tanıklar uygulamanın onaylandığını ileri sürüyor ve uygulama Suriyede yapılıyor.
Turkey (Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok.)
İspat ve Tanıklar uygulamanın onaylandığını ileri sürüyor ve uygulama Türkiye de belli kişilerce yapılıyor. [80][135] (80. Ve 135. Makaleler de bir takım iddialar mevcut.)Şahsi görüşüm,vakti zamanında Kuzey Iraktan belirli sebeplerle Türkiye/Beytüşşebap’a gelen kürtler tarafından uygulanmış ve dolayısıyla Ülke olarak Türkiye’ye mal edilmiş olabilir.Nitekim Paris’te bile sünnet yabancı kişiler tarafından yapılmış,uygulama ölümle sonuçlanmış ve ülke yasalarını kadınlara yönelik yeniden düzenlemek zorunda kalmıştır.
United Arab Emirates(Uygulamanın ulusal olduğuna dair herhangi bir kanıt yok. 1. tip)
WHO (Dünya Sağlık Örgütü) tarafından sünnetin bu ülkede de yapıldığı iddia ediliyor ancak bu iddialar maalesef ki elde ki verilerle yeterince desteklenmiyor[26] .
Yemen (23% ,15 – 49 yaş arası uygulama[152])
UNICEF’in resmi raporlarına göre ülkede ki 15-49 yaş arası kadınların %20 lik bir kısmına sünnet uygulaması yapılmıştır.
*Uygulanan ülkeler ve yasalar wikipedia’dan alınmıştır.Çevirileri tarafımca yapılmıştır.
0 yorum:
Yorum Gönder