Martılar...

Uzun zamandır oldukça yoğunum.Her yaz çalıştığım gibi bu yaz da pek farklı değil durum.Kışları farklı sanki ama en azından kışın okul,dersler derken oyalanacak şeyler bulabiliyorum rahatlıkla.İtiraf ediyorum,çok sıkıldım!..

Haftada bir gün olan tatilim de kısıtlı zaman sebebiyle istanbulda geçiyor haliyle.Hava çok sıcak.Her yer çok kalabalık.Sıcaktan,zaten uyuşuk olan insanlara daha da fazla rehavet çökmüş.

Yaz tatili,ege,akdeniz hikaye zaten,en azından şu an için çok çok uzak bir ihtimal...Yaz sonu belki avrupa tatili,ki bu bile heyecanlandırmıyor şu an beni.

Yoğun çalışmaktan,on gündür bitmek bilmeyen bir baş ağrısı.Öyle böyle değil.Uyuyamıyorum,uyusam zor uyanıyorum,çalışırken konsantre sorunu yaşıyorum,sanırım gözlerim bozuldu.Kitap bile okuyamıyorum,muayene için randevu aldım,bakalım...

Tahammül sınırım çok aşağılarda son zamanlarda.Hiç kimseye,hiç bir şeye tahammülüm yok.En ufak bir şey,parlamama fazlasıyla yetiyor.Sanırım oldukça uzun bir dönemin etkisi yeni yeni yansımalarını veriyor bende...

Özgürlüğüm elimden alınmış gibi.İstediğim en ufak bir şeyi bile yapmaya vaktim yok.Aksi halde,'işine gelirse'...

Geceleri yatağıma yattığımda,mütemadiyen martı seslerini duyuyorum.İstedikleri yere gidebilecek kadar özgür martılar,bana inat! Kıskanmamak elde değil.

Gerçekten çok sıkıldım...

Ben olmam gereken yerde olmak zorundayım.

Martılar,olmak istedikleri yerde...

Ah,bir martı olup,kanatlanıp uçsam!..